De witte dame
In die tijd stonden er tussen Bérismenil en Samrée twee kastelen. De bewoners leefden in vriendschap met elkaar. Op een dag ontstond er, tengevolge van een jachtpartij, een meningsverschil. Het verergerde en tenslotte was een breuk onvermijdelijk.
De Heer van Samrée had een zoon, de Heer van Bérismenil een dochter. De twisten maakten de huwelijksplannen die reeds bestonden, onmogelijk. Dit tot groot verdriet van de jongelieden. Om het voorgenomen huwelijk te dwarsbomen, wilde de Heer van Bérismenil zijn dochter laten huwen met de graaf van La Roche.
Gedurende enkele maanden slaagde het meisje erin het huwelijk te doen uitstellen. Zij zocht de eenzaamheid op en maakte lange ritten te paard.
Op zekere dag volgde haar paard een rotsachtig pad langsheen een steile helling. Plots steigerde het. Het dier schoof vooruit, terwijl het nog poogde zich terug te trekken. Een jongeman stormde naar voren en greep het paard krachtig vast bij de leidsels en redde als bij wonder het meisje. Het toeval wilde dat haar redder niemand anders was dan de zoon van de Heer van Samrée, haar vroegere geliefde. Na deze ontmoeting bleek de liefde van beide nog sterker dan voorheen. Het meisje beloofde te vluchten indien haar vader nog de toestemming weigerde voor hun huwelijk. Maar de baron van Bérismenil gaf niet toe.
Het meisje vluchtte uit de burcht en kwam bij haar geliefde op de afgesproken plaats. Beiden stegen op het zwarte paard van de jongen en verdwenen in de richting van Houffalize. De baron stelde de vlucht echter spoedig vast en op zijn snelste rijdier zette hij de achtervolging in. De beide geliefden merkten dat ze gevolgd werden en dat de vader vlug veld won. De jongeman, geheel in beslag genomen door het paard, gaf het meisje een dolk in haar handen. Ze weigerde er echter gebruik van te maken uit vrees bloed te zien vloeien. Maar op het ogenblik dat de achtervolger haar wou grijpen stak ze toe zonder te kijken…
Op datzelfde moment werd de hemel verlicht door enorme bliksemschichten. In dat spookachtige licht herkende het meisje haar vader. Maar… om de ontvoering te doen slagen, had de jongeman een verbond gesloten met Satan. Het zwarte paard was de duivel in eigen persoon. De geest van het kwaad was erin geslaagd twee mensen in het verderf te storten.
In volle vaart verliet het zwarte paard de weg, rende de vallei in naar de rivier en verdween in de gapende afgrond…
Het gebeurt dat de schim van de jonge kasteeIvrouw nu nog ronddwaalt in de duistere bossen in de nabijheid van het kruis St. Roche bij Maboge.