
Hendrik en de virga jesse

Lang geleden moest ene Hendrik uit Hasselt een verre reis ondernemen. Omdat hij arm was en paard noch koets kon betalen, liep hij te voet, de hele dag lang. Maar toen de avond viel, wist hij in geen honderd jaar waar hij zich bevond. De schrik sloeg hem om het hart. Hij rende de ene zijweg in, de andere uit. Overal meende hij struikrovers te horen, die hem zouden beroven van zijn schamele bezittingen.
Ten einde raad nam hij zijn toevlucht tot Onze-Lieve-Vrouw. Hij herinnerde zich hoe vaak zijn moeder hem had leren bidden tot de Virga Jesse. ‘Virga Jesse,’ riep hij vertwijfeld uit. ‘Red me uit deze nachtmerrie. Ik ben hopeloos verdwaald.Lang houd ik het niet meer vol. En wat zal er dan geworden van mijn vrouw en zeven kindjes? Toon me de weg, Virga Jesse. Geef me een teken, roep of wijs.’ En zie , opeens hoorde Hendrik het gelui van vele klokken. Hij liep eropaf en kwam even verderop uit bij een stadspoort van Hasselt. En zo zie je maar dat de Virga Jesse nooit een dolend mens in de steek laat.
